Gaudeamus igitur (ukł. W. Walter)

---

Melodia pochodzi z 1717 roku i oparta jest na pieśni Johanna Christiana Güntera.



Gaudeamus igitur,
iuvenes dum sumus.
Post iucundam iuventutem,
post molestam senectutem
nos habebit humus.

(Radujmy się więc,
dopókiśmy młodzi.
Po przyjemnej młodości,
po uciążliwej starości
posiędzie nas ziemia.)

Vita nostra brevis est,
brevi finietur,
venit mors velociter,
rapit nos atrociter,
nemini parce tur.

(Życie nasze krótko trwa,
szybko się skończy,
śmierć nadchodzi szybko
i porywa nas okrutnie,
nikomu to nie będzie oszczędzone.)

Vivat academia,
vivant professores,
vivat membrum quodlibet,
vivant membra quaelibet,
semper sint in flore!

(Niech żyje akademia,
niech żyją profesorowie,
niech żyje każdy,
niech żyją wszyscy z osobna,
niechaj kwitną zawsze!)

Vivat et res publica,
et qui illam regit,
vivat nostra civitas,
maecenatum caritas,
quae nos hic protégé!

(Niech żyje i państwo,
i ten, kto nim rządzi,
niech żyje nasze miasto,
mecenasów łaskawość,
która nas tu chroni!)

Vivant omnes virgines,
faciles, formosae
vivant et mulieres,
tenerae, amabiles,
bonae, laboriosae!

(Niechaj żyją wszystkie dziewczyny,
przystępne, piękne,
niechaj żyją i mężatki,
delikatne, miłe,
dobre, pracowite.)

- Dzisiaj, kolego, rozstajecie się z uniwerkiem. Zrzucacie studencką czapkę i zostajecie filistrem. Wypijmy za dobrą pamięć naszych przeżyć i naszych zmagań! Niech żyje Alma Mater!
(Chóralne okrzyki)
- Dziękuję Wam, koledzy! Myślą zawsze będę z Wami! A za kilkanaście lat, wiem, że usiądę sobie przy kominku i zanucę pieśń, która będzie wspomnieniem młodości...

Gdy wieczorem marzę sam
Wówczas w wyobraźni
Wstają widma młodych lat
Szczęścia i przyjaźni

Gwar wesołych, młodych zórz
W sercu mym się cieśni
Zda się słyszę trudny (cudny?) głos
Ulubionej pieśni

Gaudeamus igitur,
iuvenes dum sumus.
Post iucundam iuventutem,
post molestam senectutem
nos habebit humus

- A teraz, panowie, inną pieśń! Pieśń młodości, która powinna być hasłem dla każdego z nas, wstępującego w nowe życie!

Z pieśnią żołnierzy
Pieśnią do rymu (?)
Niech pieśń rozbucha
Serca uśpione

Pieśnią porywać
...
I z pieśnią patrzeć
W ojczyzny trudy

Cześć, pieśni, cześć
Radości cześć!

Vivat academia,
vivant professores,
vivat membrum quodlibet,
vivant membra quaelibet,
semper sint in flore!

* młodych dusz oczywiście

*Pieśnią do czynu

Walter , Faliszewski i inni

Cudy głos

Szanowni Państwo, na podstawie tego co słyszę z załączonego nagrania wnoszę, że po "Pieśnią porywać" winno być "liście wawrzynu" ("Pieśnią porywać liście wawrzynu").

Życzę wszystkiego dobrego w pożytecznej pracy!

Faktycznie, dziękuję.

Z pieśnią żołnierzy, pieśnią do czynu
Niech pieśń rozbudza serca uśpione
Pieśnią porywać liście wawrzynu
I z pieśnią patrzeć w Ojczyzny stronę

Ech… No szkoda… „Rozbucha” było fajne, ale trudno. Dziękuję.

Pełny tekst z Polony:

1. Gdy wieczorem marzę sam,
To w mej wyobraźni
Stają widma dawnych lat
Szczęścia i przyjaźni.
Gwar wesoły młodych dusz
W głowie mej się cieśni,
Zda się słyszę cichy dźwięk
Ulubionej pieśni:

Gaudeamus igitur,
Juvenes dum sumus,
Post jucundam juventutem,
Post molestam senectutem
Nos habebit humus!

2. Dziś gdy troski srebrzą włos,
Los mnie gnie ku ziemi,
W piersi wiecznie jęczy głos
Skargami smutnemi...
Lecz gdy wspomnień błyśnie rój,
Dumnie wznoszę czoło
I z fortuną w krwawy bój
Idę znów wesoło:

Vita nostra brevis est,
Brevi finietur,
Venit mors velociter,
Rapit nos atrociter,
Nemini parcetur.

3. Ach, rozkosznych wspomnień tłum
Błyska ponade mną,
Niby gwiazdek złotych rój
W noc zimową ciemną...
Zda się, widzę miasta kształt;
W pustej gdzieś ulicy
Stoi stary znany gmach
Mury mej wszechnicy:

Vivat Academia,
Vivant professores!
Vivat membrum quodlibet,
Vivat membra quaelibet,
Semper sint in flore!

4. Dzielnie kroczy hoża młódź,
Pełna życia, siły,
Iskry świecą w oczach ich,
Ogniem płoną żyły;
Kędy tylko zjawią się,
Budzą wnet zachwyty,
Dziewcząt rój za nimi śle
Tęsknych ócz błękity...

Vivant omnes virgines,
Graciles, formosae,
Vivant et mulieres,
Tenerae, amabiles,
Atque laboriosae!

5. Złoty sen młodzieńczych lat
Nie zagaśnie w duszy,
Z nich najsłabszy wspomnień ślad
Setki strun poruszy.
Nie zmarnieje haseł moc,
Co mą duszę wiodły
I, jak ongi, krzyknę dziś
Niech przepadnie podły...

Pereat tristitia,
Pereant dolores,
Pereat et djabolus
Quivis antiburschius,
Atque irrisores!

"Sto najpięknieszych pieśni polskich (...) ", Lublin 1915.
https://polona.pl/item-view/d12aec89-79c0-41f0-8fab-ddc387b82458?page=61

Dziękuję. Właściwie z oryginalnym tekstem pieśń powinna mieć swoją własną stronę.
Tutaj jest interpretacja Waltea.